Piec chlebowy

Piec chlebowy

 

Bardzo ważnym urządzeniem w każdej kuchni był piec chlebowy. W piecu chlebowym starego typu otwór do wkładania drewna (czeluść) służył również do wyprowadzania dymu pod okap wspólny z urządzeniem do gotowania. We wnętrzu pieca rozpalano ogień, od którego rozgrzewały się ściany. Następnie wygarniano żar, wymiatano popiół, po czym wstawiano potrawy, które piekły się od rozgrzanych ścian i podłoża. Bochenki chleba układano na dębowych lub kapuścianych liściach. Należało mieć trochę doświadczenia, aby ocenić, kiedy jest dobry moment, aby zaprzestać palenia i włożyć potrawy. Przy otworze, u dołu znajdował się mały występ, na który przy pomocy ożoga wygarniano żar. Ciasto wkładało się przy pomocy kociuby – płaskiej, drewnianej łopatki. Ożóg, kociuba i babelno stały razem, w jednym kącie obok pieca. Do zatykania otworu pieca chlebowego używano zatuły, odpowiednio dopasowanej drewnianej klapy. Piec budowano szeroki i niski. Dzięki temu był miejscem wypoczynku i snu dla ludzi chorych, starych i dzieci.